Sto lat samotności – streszczenie szczegółowe - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Aureliano Drugi odczuwał, że jego gardło coraz bardziej się zaciska. Nic mu nie pomagało. Pilar Ternera stwierdziła, że to rodzaj klątwy rzucanej przez Fernandę i kazała odczynić urok. To również nie pomogło i Aureliano Drugi, czując w gardle szczypce kraba, zdał sobie sprawę, że umiera. Postanowił zgromadzić środki na edukację Amaranty Urszuli, dlatego w pocie czoła organizował trzy loterie w tygodniu. Z czasem ludzie zaczęli się z niego naśmiewać, a on tracił głos. Wpadł na pomysł, by sprzedać na loterii zniszczone przez potop ziemie. Udało mu się zgromadzić odpowiednie środki i, mimo początkowych protestów Fernandy, wysłał Amarantę Urszulę na naukę do Brukseli. Moment jej odjazdu pociągiem parę miesięcy później, w chwili śmierci, wspominał Aureliano Drugi. Dziewczyna charakterem przypominała swą prapraprababkę – Urszulę. Dziewiątego sierpnia nagle zmarł José Arcadio Drugi. Tego samego dnia skonał też Aureliano Drugi. Fernanda zakazała Petrze Costes pożegnania z kochankiem. Znów podobnych braci pochowano obok siebie, myląc na koniec trumny.

***
Po śmierci braci młody Aureliano zamknął się w pokoju Melquiadesa i studiując jego notatki doszedł do wniosku, że są spisane w sanskrycie. Zaczął nawet rozmawiać ze starym Cyganem, ten przykazał mu naukę pisma. Po śmierci Aureliana Drugiego obowiązek dostarczania żywności do domu Fernandy przejęła na siebie w tajemnicy Petra Costes. Santa Sofia de la Piedad niestrudzenie zajmowała się domem, mimo że była teściową Fernandy, ta traktowała ją jak służącą. Była już stara i zmęczona, dlatego pewnego dnia zawiązała tobołek i zdecydowała się odejść. Młody Aureliano dał jej na drogę czternaście złotych rybek pułkownika i nigdy już o niej nie słyszano. Gotowaniem zajął się młody Aureliano.

Fernanda zajmowała się głównie pisaniem listów do dzieci. Z czasem zauważyła, że wciąż coś gubi, zapomina, jakby w domu zamieszkały chochliki. Mimo to uwolniona od wszelkich obowiązków czuła się szczęśliwa. Straciła też poczucie czasu. Młody Aureliano chciał ją poprosić o przyniesienie ważnych tekstów od antykwariusza, ta jednak zdecydowanie się sprzeciwiła. Pewnego dnia młodzieniec znalazł ją wyciągniętą na łóżku w dawnym stroju gronostajowym z maskarady. Gdy po czterech miesiącach przybył z Rzymu José Arcadio zastał ją nietkniętą. Odesłał młodego Aureliana, sam zaś urządził samotny pogrzeb. Odrestaurował sypialnię Meme i łazienkę. Co dzień oddawał się długim kąpielom. Jedynym silnym wspomnieniem z domu rodzinnego była miłość do Amaranty. Tak naprawdę porzucił studia zaraz po przyjeździe do Rzymu. Przyjechał na wieść o zbliżającej się śmierci Fernandy kuszony obiecanym spadkiem. Po kolei wyprzedawał ostatnie rzeczy pozostałe po Fernandzie. Do domu sprowadzał młodych chłopców, którym udzielał lekcji dobrego wychowania. Malcy próbowali przeszkadzać młodemu Aurelianowi, jednak źle się to dla nich skończyło.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 -  - 19 -  - 20 -  - 21 -  - 22 -  - 23 -  - 24 -  - 25 -  - 26 -  - 27 -  - 28 -  - 29 -  - 30 -  - 31 -  - 32 - 


  Dowiedz się więcej
1  José Arcadio Buenda - charakterystyka
2  Motyw samotności w powieści „Sto lat samotności”
3  Aureliano José - charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Sto lat samotności – streszczenie szczegółowe







    Tagi: