Geneza „Stu lat samotności” - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Garca Márquez dzieli się w swym utworze doświadczeniami z prowincjonalnego miasteczka, jednak odzwierciedla idee polityczne charakterystyczne dla całej Ameryki Łacińskiej. Ameryka Łacińska była pierwotnie zamieszkana przez plemiona Azteków i Inków. Rdzenna ludność po przyjeździe kolonizatorów z Europy musiała dostosować się do nowych technologii i kapitalizmu, który przybysze przynieśli ze sobą. Podobnie Macondo rodzi się jako prosta osada, zaś pieniądze i technologia stają się powszechne wraz z przybyciem ludzi z zewnątrz.

Poza tym ukazany w „Stu latach samotności” wczesny etap rozwoju Ameryki Łacińskiej, odzwierciedla procesy zachodzące w wielu krajach tej części świata. W Macondo władza zmienia się często. W państwach południowej Ameryki także trudno odnaleźć stabilne i dobrze zorganizowane rządy. Różne dyktatury, które ukazane zostały na przestrzeni akcji powieści Marqueza, miały swoje odzwierciedlenie w rządach w Nikaragui, Panamie czy na Kubie. Polityczne poglądy autora były rewolucyjne, a nawet komunistyczne; uchodził on za przyjaciela Fidela Castro. Jednak jego opis okrutnych dyktatur pokazuje, że sympatie komunistyczne nie obejmują zbrodniczych rządów, które czasem realizują komuniści.

Historia „Stu lat samotności” rozpoczyna się jeszcze w dziewiętnastym wieku, gdy José Arcadio Buenia wraz z towarzyszami zakłada wioskę Macondo. Autor związał dzieje tego miejsca z losami całej Ameryki Łacińskiej, a przede wszystkim z wydarzeniami mającymi miejsce w Kolumbii – wojną tysiąca dni (1899-1902) i masakrą robotników na plantacjach bananów w Cienadze w roku 1928. Były to odniesienia historyczne będące kontekstem dzieciństwa autora.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  José Arcadio Buenda - charakterystyka
2  Arcadio (junior) - charakterystyka
3  Remedios Buenda - charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Geneza „Stu lat samotności”







    Tagi: