Geneza „Stu lat samotności”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Pisanie „Stu lat samotności” trwało z krótkimi przerwami nieco ponad rok, od lipca 1965 do lipca lub sierpnia 1966, jednak autor zawsze podkreślał, że było to osiemnaście miesięcy. Z napisaniem powieści, która opierałaby się na jego wspomnieniach z dzieciństwa nosił się pisarz mając już siedemnaście lat, jednak wówczas ten temat przerastał go. Marquez zawsze chciał napisać opowieść rodzinną osadzoną w Aracatace, którą w powieści nazywa Macondo.

W powieści autor łączy dwie przeciwstawne cechy Ameryki Południowej – mroczną historię konkwisty i przemocy, tragedii i niepowodzeń oraz ducha karnawału, muzyki, sztuki ludowej i zdolność czczenia nawet najciemniejszych stron życia i odnajdywania przyjemności w najdrobniejszych rzeczach.

Niemal cała książka wynika z własnego doświadczenia życiowego autora. Magiczny świat pisarstwa Garca Márqueza jest rezultatem widzenia świata oczami dziecka. Pisarz zwykł mówić, atmosfera jego książek odzwierciedla atmosferę jego dzieciństwa. Klucz do napisania powieści stanowiło dla Garci Márqueza wspomnienie opowiadań babki z dzieciństwa, która niewiarygodne czyniła wiarygodnym. Nosił w sobie wspomnienie dzieciństwa spędzonego w świecie, który odchodził. Jego powieść zawierała zarówno elementy stawania się, jak i przemijania wpisane w uniwersalny byt.

Rodzinne miasto Garca Márqueza – Aracataca – stanowiło inspirację dla wielu jego utworów, a czytelnicy „Stu lat samotności” mogą odnaleźć wiele podobieństw między rzeczywistym życiem rodzinnym Marqueza a historią fikcyjnego miasteczka Macondo. Nieopodal obu miejscowości zagraniczne kompanie owocowe na początku XX wieku założyły dobrze prosperujące plantacje. W chwili narodzin Marqueza Aracataca rozpoczęła długą, powolną drogę w stronę nędzy i zapomnienia, co odzwierciedla upadek Macondo w „Stu latach samotności”. Dziadek autora, który stał się wzorem dla „pułkownika” w powieści, brał udział w wojnie domowej, znanej jako „wojna 1000 dni”. w świadomości historycznej Kolumbii było to traumatyczne wydarzenie. Po podpisaniu traktatu pokojowego, wybuchła rewolucja, a kraj stracił część swojego terytorium. W tym czasie wieś Aracataca istnieje niemal w całkowitej izolacji od świata. Podobnie jak w fikcyjne Macondo, wieś Aracataca została założona przez kolumbijskich uchodźców wojny domowej, a kiedy Kompania Owocowa założyła tam siedzibę, Aracataca stała się sceną wielu protestów pracowniczych i masakr. Ostatecznie firma bananowa została zmuszona do opuszczenia miasteczka. Wszystko to stało się materiałem w powieści autora.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Motyw samotności w powieści „Sto lat samotności”
2  Konstrukcja czasu i przestrzeni w „Stu latach samotności”
3  José Arcadio Buenda (junior) - charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Geneza „Stu lat samotności”






    Tagi: