Czas cykliczny w „Stu latach samotności”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Od nazw, które wracają z pokolenia na pokolenie do powtórzenia osobowości i konkretnych wydarzeń, czas w powieści „Sto lat samotności” nie chce podzielić się ściśle na przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Urszula zauważa, że czas w Macondo nie jest skończony, ale raczej przemieszcza się do przodu w koło. Przepowiednie Melquiades udowadniają, że wydarzenia w czasie są ciągłe: od początku powieści stary Cygan był w stanie zobaczyć jego koniec, jakby różne wydarzenia występowały na raz. Obecność duchów Melquadesa i José Arcadia Buendii udowadnia, że przeszłość, w której żyli stała się teraźniejszością. Przepowiednia Melquadesa okazuje się być dokładne historią Macondo i siedmiu pokoleń rodziny Buenda. Okazuje się, że książka, którą czytamy to książka, która pisze Marquez lub Melquades, pisarz lub prorok.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Remedios Buenda - charakterystyka
2  „Sto lat samotności” a realizm magiczny
3  Losy Macondo jako odzwierciedlenie losów ludzkości



Komentarze
artykuł / utwór: Czas cykliczny w „Stu latach samotności”







    Tagi: