Realizm i magia w „Stu latach samotności”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Mimo że na pierwszy rzut oka realizm i magia zawarte w „Stu latach samotności” wydają się przeciwieństwami, autorowi udaje się doskonale pogodzić te dwie płaszczyzny. Obie są niezbędne w celu wykreowania przez Marqueza swojego świata. Powieść Marqueza nie odzwierciedla takiej rzeczywistości, jakiej doświadczałby obiektywny obserwator, ale jak odbierają ją subiektywne jednostki wywodzące się z różnych środowisk, mających różne pochodzenie.

Liczne perspektywy, łączenie świata fantastyki i realności, mają niebagatelne znaczenie w ukazaniu ówczesnego świata Ameryki Łacińskiej rozdartego między tradycją a wkraczającą brutalnie cywilizacją i nowoczesnością, trawionego licznymi wojnami domowymi, zniszczonego przez kapitalizm i imperializm. Doświadczenia ludzi tam mieszkających różnią się znacznie bardziej od doświadczeń ludzi żyjących w społeczeństwach homogenicznych. Dawne mity, legendy, przesądy, magiczne praktyki zderzają się z realnością świata, w którym rządzi pieniądz i chęć zysku, świata, który w swoim rozwoju pędzi w nieznanym kierunku, zapominając o głosie przodków. W Macondo zmarli wciąż powracają, napominając swych żywych potomków, jednak ich głos jest coraz słabiej słyszalny. Realizm magiczny włącza do świata świat magii, przesądów i religijnego ducha.

Powieść „Sto lat samotności” traktuje biblijne opowieści oraz elementy latynoamerykańskiej mitologii jako naturalny składnik wiedzy o świecie, uwiarygodnia je. Takie podejście może wynikać z poczucia, podzielanego przez niektórych latynoamerykańskich pisarzy, że ważne i pełne mocy magiczne rytuały złączone ze zwykłym życiem padły ofiarą zachodniej cywilizacji logiki i rozumu. Jeśli Garca Márquez wydaje się mylić rzeczywistość z fikcją, to tylko dlatego, że z pewnej perspektywy, fikcja może być prawdziwsza niż rzeczywistość, i vice versa. W takich miejscach jak to, w którym wychował się Marquez mogła mieć miejsce przerażająca i niewyobrażalna masakra robotników. Prawdziwe życie zaczyna wówczas wydawać się fantazją, która jest zarówno przerażająca, jak i fascynująca, a powieść Marqueza jest właściwie próbą uchwycenia takiego dwoistego świata i nadania mu sensu.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Gabriel Garca Márquez - życiorys
2  José Arcadio Buenda (junior) - charakterystyka
3  Polityka w „Stu latach samotności”



Komentarze
artykuł / utwór: Realizm i magia w „Stu latach samotności”







    Tagi: