Sto lat samotności – cytaty - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
• „Plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi.”

• „Człowiek nie należy do żadnej ziemi, póki nie ma w niej nikogo ze swoich zmarłych”. - José Arcadio Buenda

• Miłość jest „niewidzialną potęgą, która uczyła […] tłumić oddech i opanowywać uderzenia serca i pozwoliła zrozumieć, dlaczego ludzie boją się śmierci. (s. 30)

• „Jacy dziwni są mężczyźni […]. Całe życie walczą przeciwko księżom, a przynoszą w prezencie książeczki do nabożeństwa!” (s. 143)

• „...historia rodziny jest mechanizmem nieuchronnych powtórzeń, kołem, które obracałoby się w nieskończoność, gdyby nie postępujące i nieodwracalne zniszczenie osi.” (Pilar Ternera)

• „To już byłby koniec tego zasranego świata […] gdyby ludzie podróżowali pierwszą klasą, a literatura wagonem bagażowym.” (kataloński księgarz)

• „przeszłość jest kłamstwem, […] pamięć nie zna dróg powrotu, […] cała dawna wiosna jest nie do odzyskania i […] najbardziej płomienna i uparta miłość jest tylko prawdą efemeryczną.” (rozgoryczony kataloński księgarz)
• „Umrzeć jest o wiele trudniej, niż to sobie człowiek wyobraża.” - Aureliano Buenda

• „Ale pomimo swojej ogromnej wiedzy i posiadania tajemnic, był na wskroś ludzki, związany z ziemią, nieobcy problemom dnia codziennego.” - Melquiades
• „Arcadio nigdy nie zwrócił na nią uwagi, gdyż posiadała niezwykle rzadką zaletę istnienia tylko w odpowiednich po temu momentach.” - Santa Sofa de la Piedad
• „Bieda jest służką miłości.”
• „Ból świata kończył się na powierzchni jej skóry i wszelka gorycz odpłynęła
z serca.” - Amaranta Buenda
• „Cała struktura zdawała się zajmować swój własny zastrzeżony teren, przestrzeń samotności i zapomnienia, niedostępną niszczycielskiemu działaniu czasu i obyczajom ptaków.” - okolice Macondo
• „Czas także ulega potknięciom i wypadkom i dlatego może się rozbić,
i zostawić w jednym pokoju ułamek swojej wieczności.”
• „Człowiek utrzymujący w idealnym porządku wszystkie sprawy sumienia, może jeść bez przerwy, póki się nie zmęczy.” – przekonanie Elefanty
• „José Arcadio Buenda znajdował pociechę w śnie o długim, niekończącym się rzędzie pokojów. Śniło mu się, że wstaje z łóżka, otwiera drzwi i przechodzi
do drugiego, zupełnie identycznego pokoju, z takim samym łóżkiem
o wezgłowiu z kutego żelaza, z takim samym fotelem i obrazem Najświętszej Panny de los Remedios na ścianie w głębi. Z tego pokoju przechodził do następnego, również identycznie podobnego, potem jeszcze do następnego, i tak dalej w nieskończoność. Lubił przechodzić z pokoju do pokoju, niczym galerią luster do chwili, gdy Prudencio Aguilar dotykał jego ramienia. Wtedy budził się, wracał w drogę powrotną i znajdował Prudencia Aguilara w pokoju rzeczywistości. Ale w dwa tygodnie po sprowadzeniu go spod kasztana do sypialni, Prudencio Aguilar dotknął jego ramienia w którymś pokoju przejściowym, a on pozostał tam na zawsze myśląc, że to pokój rzeczywistości.” – opis śmierci José Arcadia Buend
• „Kiedy wchodziła do domu, wesoła, obojętna, rozgadana, nie musiał się wysilać, aby ukryć swoje napięcie, bo ta kobieta, której głośny śmiech płoszył gołębie, nie miała nic wspólnego z niewidzialną potęgą, która uczyła go tłumić oddech i opanować uderzenia serca i pozwoliła zrozumieć dlaczego ludzie boją się śmierci.” - José Arcadio Buenda o Pilar Ternerze
• „Kino jest maszyną wywołującą złudzenia i nie zasługuje na reakcje emocjonalne publiczności.”
• „Literatura jest najlepszą zabawką, jaką wymyślono, żeby drwić z ludzi.
• „Nie umiera się wtedy, kiedy trzeba, ale kiedy można to zrobić.” - pułkownik Aureliano Buenda
• „Nigdy nie mógł pojąć sensu walki pomiędzy przeciwnikami, którzy zgadzają się co do zasad.” - José Arcadio Buenda o grze w warcaby
• „Nikt lepiej od niej nie mógłby wychować mężczyzny cnotliwego, który przywróciłby prestiż rodziny, mężczyzny, który nigdy nawet nie słyszał
o wojnie, o walkach kogutów, o kobietach lekkiego prowadzenia
i obłąkańczych pomysłach, czterech plagach, które według Urszuli zdecydowały o upadku jej rodu. Ten będzie księdzem – przyrzekła uroczyście – I jeżeli Bóg zachowa mnie przy życiu, zostanie papieżem.” - Urszula o José Arcadiu
• „Niech pamiętają zawsze, że przeszłość jest kłamstwem, że pamięć nie zna dróg powrotu, że cała dawna wiosna jest nie do odzyskania i że najbardziej płomienna i uparta miłość jest tylko prawdą efemeryczną.”
• „Oboje pozostali w zawieszeniu w próżni wszechświata, gdzie jedyną rzeczywistością codzienną i wieczną była miłość.” - Aureliano i Amaranta Urszula
• „Przytomna starość może więcej powiedzieć niż wróżby z kart.”
• „Sama Urszula, która nade wszystko zawszę pragnęła harmonii w rodzinie
i skrycie cierpiała z powodu tych domowych utarczek, pozwoliła sobie kiedyś zauważyć, że mały prawnuczek ma zapewnioną przyszłość na najwyższych szczeblach hierarchii kościelnej jako wnuk świętego, syn królowej
i koniokrada”. - Urszula o José Arcadiu
• „Sekretem dobrej starości jest nie co innego, tylko szczery pakt z samotnością.”
• „Tak jakby czas kręcił się w kółko i jakbyśmy wrócili do początków.”
• „To już byłby koniec tego zasranego świata, gdyby ludzie podróżowali pierwszą klasą, a literatura wagonem bagażowym.”
• „Tylko zamieniając cokolwiek w codziennej rutynie, narażamy się na zgubienie czegoś.”
• „Uważaj na serce Aureliano. Gnijesz za życia.” - Gerineldo Márquez do Aureliana Buend
• „Według niej [Fernandy] drzwi wynaleziono po to, żeby je zamykać, a to, co się dzieje na ulicy, mogło być ciekawe tylko dla ulicznic.”
• „Wielkie obsesje silniejsze są niż śmierć.”

• „Wielokrotnie czuł swoje myśli przerywane jej myślami.” - Aureliano Buenda
• „Wielu przyszło przez ciekawość. Innych przygnała tu tęsknota, jeszcze inni przyszli z obawy, żeby Bóg nie potraktował pogardy dla swojego funkcjonariusza jako afrontu personalnego.” – msza ojca Nicanora

• „W rzeczywistości nie miała dla niego znaczenia śmierć, lecz życie i dlatego wrażenie, jakiego doznał po ogłoszeniu wyroku, nie było strachem,
lecz tęsknotą.” - Aureliano Buenda
• „Wtedy stało się coś w głębi jego istoty, coś tajemniczego i nieodwołalnego, coś, co oderwało go od czasu, w którym tkwił obecnie i poniosło na oślep
w niezbadaną sferę wspomnień.”
• „Zgodnie ze swą naturą mężczyzna gardzi głodem po zaspokojeniu apetytu.”
Cytaty na podstawie: Gabriel Garca Márquez, Sto lat samotności, przeł. G. Grudzińska, K. Wojciechowska, Kolekcja Gazety Wyborczej, „Mediasat Poland Sp. z o. o.” , Warszawa 2004, ISBN 84-9789-727-7.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Streszczenie Stu lat samotności w pigułce
2  Czas cykliczny w „Stu latach samotności”
3  Technika narracyjna „Stu lat samotności”



Komentarze: Sto lat samotności – cytaty

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: