Charakterystyka pozostałych bohaterów „Stu lat samotności” - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Pilara Ternera – wesoła i cięta w języku kobietą, która pomagała Urszuli przy zajęciach domowych i umiała czytać z kart. Zwabiła do swego domu młodego Aureliano Buenda, gdzie młodzieniec przeżył swą inicjację. Uczestniczyła w przeprawie przez góry zakończonej założeniem Macondo. Rodzina siłą zmusiła ją do tego, gdyż chłopak, którego kochała należał już do innej. W oczekiwaniu na wybrańca utraciła swą młodość. Kobieta sypia kolejno z potomkami rodu Buendiów, a niektórym rodzi dzieci, które są wychowywane w domu ojców. Pod koniec życia prowadzi dom uciech. Umiera w wieku stu czterdziestu lat i zostaje pochowana na siedząco pod parkietem do tańca.

Visitacin, siostra Cataure, Indianka ze szczepu Guajiros, która uciekła wraz z bratem od swego plemienia ze względu na dręczącą je falę bezsenności. W domu Urszuli zajęła się wychowywaniem jej córki Amaranty oraz wnuka Arcadio. W przeszłości należała do książęcego rodu. Przed swą śmiercią zaoszczędzone pieniądze pragnie przekazać na cele rewolucji.

Francisco el Hombre – liczący sobie bez mała dwieście lat pieśniarz i obieżyświat. W swoich utworach przekazywał wieści z najdalszych osad mokradeł.

Don Apolinara Moscote - zarządca Macondo z ramienia rządu, początkowo skonfliktowany z José Arcadiem Buendią, gdyż nakazał pomalować wszystkie domy na niebiesko. Ojciec siedmiu córek, z którymi przybył do miasteczka. Podczas wyborów opowiadał się za konserwatystami, pomógł im wygrać, fałszując wyniki głosowania. Zataił także decyzję o wybuchu wojny, czekając na przybycie do Macondo regularnego wojska.

Remedios Moscote – najmłodsza z córek miejskiego zarządcy, Don Apolinara Moscote. Mimo iż miała zaledwie kilka lat, zakochał się w niej Aureliano i postanowił się z nią ożenić. Dziewczynka początkowo wolała bawić się zabawkami, jednak z czasem polubiła adoratora. Gdy uzyskała dojrzałość wyszła za Aureliana. Od dnia ślubu ujawniły się jej główne cechy – poczucie odpowiedzialności, naturalny wdzięk i spokojna pewność siebie. Po ślubie ożywiła dom swego męża łagodziła spory, opiekowała się José Arcadem Buenda. Zmarła jednak, gdy poroniła bliźnięta.

Pietro Crespi – młody włoski instruktor tańca. Przybył do Macondo, by złożyć pianolę, instrument zamówiony przez Urszulę na bal. Oprócz tego miał uczyć tańca jej wychowanki – Amarantę i Rebekę. Obie dziewczyny zakochały się w nim, mężczyzna wybrał jednak Rebekę i oświadczył się jej. Po długim okresie narzeczeństwa Rebeka zdecydowała się poślubić innego. Pietro postanowił wyjść za mniej urodziwą, ale skrupulatną Amarantę, jednak ta odrzuciła jego oświadczyny. Nieszczęśliwy Crespi popełnił samobójstwo.

Nicanor Reyna – duchowny, który udzielił ślubu Aureliano Buenda i Remedios Moscote. Starzec, zahartowany niewdzięcznością swego zawodu. Miał zwiędłą skórę, kości prawie bez ciała, chociaż wydatny brzuch. Naturę miał anielską, był naiwny. Widząc bezbożność mieszkańców Macondo postanowił wznieść tam wielką świątynię. Gdy zbiórka datków nie przynosiła skutku zaprezentował sztukę lewitacji, dzięki której ludzie stali się hojniejsi. Odkrył, że José Arcadio posługuje się łaciną. Mimo chorej wątroby i wydętego brzucha przez wiele lat służył jako kapłan mieszkańcom Macondo.

Gerineldo Márquez – wieloletni najlepszy przyjaciel pułkownika Aureliana. Towarzyszył mu w jego wojennych wyprawach, był szefem cywilnym i wojskowym w Macondo. Miłością obdarzył Amarantę Buenda, jednak ta, nie mogąc go pokochać odrzuciła zaręczyny. Mimo to spotykali się przez wiele lat.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Sto lat samotności – streszczenie szczegółowe
2  Remedios Buenda - charakterystyka
3  „Sto lat samotności” a realizm magiczny



Komentarze: Charakterystyka pozostałych bohaterów „Stu lat samotności”

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: